Ilulissat – Upernavik · 8–18 lipca 2027

Wypływając z Ilulissat, bramy do słynnego Disko Bay, zostawiamy za sobą jeden z najbardziej zapierających dech w piersiach zakątków Grenlandii. Pierwsze mile prowadzą nas wśród strzelistych gór lodowych, które odkalwają z lodowca Sermeq Kujallec (Jakobshavn) — ogromnych rzeźb dryfujących bezszelestnie w blasku słońca o północy. Ostrożnie nawigując między tymi lodowymi gigantami, rozpoczynamy naszą podróż na północ, ku Upernavik, w bardziej dzikie i mniej znane wody. Ta wyprawa jest równie mocno eksploracją, co rejsem tranzytowym. To pierwszy raz, gdy Tecla będzie płynąć tą trasą, a każdy fiord, każda mała osada, każde nowe miejsce kotwiczenia stanowi okazję do odkrywania. Będziemy mijać dramatyczne urwiska, gdzie lądolód styka się z morzem, przeciskać się między małymi wyspami i niebiesko-białym lodem oraz — gdy warunki pozwolą — rzucać kotwicę w cichych zatokach otoczonych górami wznoszącymi się prosto z wody. Życie na pokładzie szybko nabiera rytmu: pełnienie wachty, odczuwanie pracy koła sterowego, nauka odczytywania wiatru i lodu. Dni są długie i jasne, jest więc czas, by chłonąć arktyczną ciszę, obserwować foki i wieloryby w oddali oraz dzielić się opowieściami przy ciepłym posiłku po dniu spędzonym pod żaglami. Zbliżając się do Upernavik, osady stają się mniejsze, a poczucie oddalenia narasta. Jaskrawo malowane domy tulą się do skalistych stoków, a w porcie często kołyszą się łodzie rybackie i kry lodowe. To miejsce sprawia wrażenie końca świata — albo może początku nowego. Każdy rejs Tecla kształtują wiatr, pogoda i ciekawość — a ten, w szczególności, niesie ze sobą prawdziwego ducha przygody. Nie znamy jeszcze wszystkich miejsc kotwiczenia, ale odnajdziemy je razem. Dołącz do nas w tej północnej eksploracji — tam, gdzie spotykają się lód i ocean, a każdy przepłynięty kilometr zapisuje nową linię w dzienniku pokładowym Tecla.